นั่งหยิบจอก ตอกเหล้า เร้าความเหงา
ให้มัวเมา ด้วยเหล้า สอ รอ ถอ
ที่แปดสิบ ดีกรี คงแรงพอ
ยกหยิบยอ พ้อพร่ำ ทุกค่ำคืน
ทุกค่ำคืน ยืนเหงา เหล้าเป็นเพื่อน
คอยย้ำเตือน เบือนเหงา ให้คลายฝืน
จอกหนึ่งยก สองตาม ยามกล้ำกลืน
ยกจอกดื่ม แค่ลืม ขมขื่นใจ
ขมขื่นใจ ในวัน ฟ้าสีหม่น
หัวใจหล่น จมกอง ในท้องไร่
เธอกับเขา เฝ้าวัน ฟ้าเปลี่ยนไป
รอเปิดใจ ในวัน ฟ้าสีทอง
ฟ้าสีทอง พี่หมอง หัวใจนัก
สุดที่รัก หักหน้า มาท้าลอง
ฟ้าเปลี่ยนสี คนดี เปลี่ยนใจปอง
เข้าครอบครอง ใจอื่น พี่ขื่นทรวง
พี่ขื่นทรวง น้องพี่ มีความสุข
พี่กอดทุกข์ หน้ามน มีคนหวง
น้องหน้าชื่น พี่กลืน แต่คำลวง
ใจพี่ร่วง พุ่มพวง ควงใครมา
ควงใครมา หน้าตา หล่อกว่าพี่
น้องคนดี ทำพี่ ร้าวใจหนา
ต้องมานั่ง หน้าตั้ง หลั่งน้ำตา
ร้องโหยหา พาใจ ให้เศร้าตรม
ให้เศร้าตรม งมโง่ โชว์ฉลาด
สิ่งที่วาด ฟาดฝัน พลันเปลี่ยนล้ม
ด้วยความรัก ภักดี มีแต่จม
กลับขื่นขม ถมทับ สับหัวใจ
สับหัวใจ ให้แตก แหลกเป็นชิ้น
ให้หมดสิ้น ความรัก ภักดีไหม
คิดอีกที จิบเหล้า คลอเคล้าไป
ให้ห่วงใย คนไกล ที่หมางเมิน
ที่หมางเมิน เหินห่าง นางมีใหม่
หรือเพราะใจ ของพี่ นี้ห่างเหิน
เอาแต่นั่ง คลั่งไคล้ กวีเพลิน
น้องเลยเดิน จากไป ไม่หวนคืน
ไม่หวนคืน ฝืนเหน็บ เกินเจ็บช้ำ
ใจเจ้ากำ ถลำรัก ชักพาลื่น
ร่องลอยไป ติดกับ ความขมขื่น
ร้าวใจฝืน ยืนทน คนหลายใจ
คนหลายใจ ใยเจ้า เย้าเสน่ห์
มากด้วยเล่ห์ เทกาย มากไปไหม
เย้าหยิบหยอก หลอกพี่ ตีท้ายไป
ดั่งน้ำไหล ไม่หวน ชวนกลับคืน
ชวนกลับคืน ผืนดิน ถิ่นกำเนิด
แผ่นดินเกิด เชิดชู เป็นคู่ชื่น
รักสองเรา จักเฒ่า เฝ้ายั้งยืน
รักกลับคืน ยืนยง คงสัมพันธ์
จิ้งจกน้อย ร้องทัก พักไว้ก่อน
จบบทกลอน นอนหนาว ในร้าวฝัน
พักเรื่องกลอน ตอนนี้ ดวนเหล้ากัน
ยกจอกพลัน ย้อมกาย ให้หายกลัว
..ฯลฯ..
แถมอีกบท รดใจ ให้เหล้าหมด
ให้คายคด หยดเหล้า เฝ้าเป็นเพื่อน
ดวงดารา ลาหลับ ให้ลับเดือน
ใจมิเคลื่อน เลือนลับ กับดารา
ถ้าหัวใจ มีแรง จะแข่งขัน
แย่งเธอนั้น มากก เป็นคู่ขา
แต่ตอนนี้ หัวใจ ของพี่ยา
ขอรักษา แผลใจ ให้หายเคลีย
เมื่อแผลหาย หากใจ เธอยังอยู่
จะเคียงคู่ ชู้ชื่น ยืนนัวเนีย
จมใจปรัก ภักดี ไม่มีเสีย
แต่งเป็นเมีย เสียที ในเร็ววัน..
บทกวีที่ไม่ใช่บทกวี
